Podanie o wydanie zaświadczenia (nie ma wzoru). Nie zapomnij podpisać podania. Dowód opłaty za zaświadczenie. Dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego wraz z innym dokumentem zawierającym informację o długości kształcenia (np.: suplement dyplomu lub świadectwo ukończenia szkoły policealnej). Świadectwo ukończenia szkoły policealnej. Dyplom potwierdzający kwalifikacje w zawodzie technik elektroradiolog MED.08. Świadczenie usług medycznych w zakresie diagnostyki obrazowej elektromedycznej i radioterapii wraz z suplementem w języku polskim i angielskim zgodnym z Europass potwierdzającym kwalifikacje uznawane w całej Unii Obecnie nie ma ustawy regulującej wykonywanie zawodu ratownika medycznego i nie muszą oni uzyskiwać prawa wykonywania zawodu. Sytuacja powyższa ulegnie zmianie, kiedy wejdzie w życie Ustawa o zawodzie ratownika medycznego. Celem artykułu jest przedstawienie nowych regulacji prawnych dotyczących prawa i zasad wykonywania zawodu ratownika 1700 godzin w zakresie elektroradiologii i uzyskać tytuł licencjata lub inżyniera lub ukończyć szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskać tytuł zawodowy technika elektroradiologa lub technika elektroradiologii lub dyplom potwierdzający kwalifikacje w zawodzie technik elektroradiolog. Informacja o zawodzie technik elektroradiolog: ІНФОРМАЦІЯ ПРО ПРОФЕСІЮ ТЕХНІК ЕЛЕКТРОРАДІОЛОГ: Technik elektroradiolog świadczy usługi medyczne w zakresie diagnostyki obrazowej, elektromedycznej i radioterapii. Zajmuje się wykonywaniem badań obrazowych i elektromedycznych lub zakładach radioterapii. A co znalazło się w projekcie? O tym rozmawialiśmy z wiceprzewodniczącą zespołu, dr hab. Agnieszką Zimmermann. Opieka farmaceutyczna jako świadczenie zdrowotne. W projekcie ustawy o zawodzie farmaceuty znalazło się wiele nowości i rozwiązań, do tej pory w polskim ustawodawstwie niespotykanych. Jedna ze zgłoszonych poprawek zakłada, że ratownik medyczny mógłby wykonywać zawód jako jednoosobową działalność gospodarczą. Projekt ustawy, regulujący wykonywanie zawodu ratownika medycznego, został ponownie skierowany do sejmowej Komisji Zdrowia. Ustawa reguluje najważniejsze kwestie dotyczące zawodu. Projektowana ustawa 9mqfoe6. RynekZdrowia/Raf •24 paź 2021 8:10 Skomentuj Potrzebujemy samodzielnej ustawy o naszym zawodzie, którego nie można wrzucać do jednego pakietu z innymi zawodami medycznymi - mówił w sobotę (23 października) w Białym Miasteczku przedstawiciel Związku Zawodowego Techników Elektroradiologii (Fot. Pixabay) - Oprócz kilku postulatów wspólnych dla Białego Miasteczka jest kilka problemów, które drążą nasz zawód, takich jak brak samodzielnej ustawy o naszym zawodzie, którego nie można wrzucać do jednego pakietu z innymi zawodami medycznymi - mówił podczas sobotniej konferencji prasowej w Białym Miasteczku Kamil Zub z Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Techników Elektroradiologii. - Nasz zawód ma tak szerokie spektrum działania, że nie ma możliwości, abyśmy mogli być łączeni z innymi - podkreślił Kamil Cię biura, biurowce, powierzchnie coworkingowe i biura serwisowane? Zobacz oferty na Cały artykuł czytaj tutaj Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin. PODOBAŁO SIĘ? PODZIEL SIĘ NA FACEBOOKU Elektroradiolodzy to członkowie personelu medycznego odpowiedzialni za wykonanie blisko 30 mln procedur medycznych rocznie. Wykonują i nadzorują badania diagnostyczne stosowane w: radiologii (badanie rentgenowskie (RTG), tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (MRI), radioterapii, medycynie nuklearnej, pracowniach hemodynamiki i pracowniach elektrofizjologii. Według statystyk przygotowanych przez zespół zrzeszający grupę zawodową elektroradiologów na fanpage'u „Elektoradiologia”, w Polsce na etatach w ośrodkach medycznych zatrudnionych jest ponad 8,5 tys. elektroradiologów. Twórcy grupy na FB, dr Dawid Bodusz i mgr Kamil Zub szacują, że wraz z osobami zatrudnionymi na umowach kontraktowych i umowach-zlecenie mamy prawdopodobnie w całej Polsce ponad 10 tys. elektroradiologów. Jak wskazują eksperci, obecnie wszystkie procedury elektroradiologiczne w Polsce wykonywane są przez techników elektroradiologii - posiadających dyplom ukończenia medycznego studium zawodowego oraz przez elektroradiologów - osoby z wykształceniem wyższym; posiadające tytuł licencjata lub magistra. Zdaniem przedstawicieli grupy zawodowej elektroradiologów, ich dziedzina jest zapomniana przez system ochrony zdrowia - niedoceniona i słabo opłacana. - Nasza codzienna praca przebiega w narażeniu na promieniowanie jonizujące, przez co jest obarczona zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworu. Mimo to od 2 lipca 2014 roku wydłużono nam czas pracy z 5 godzin na 7,35. Zwiększono nam czas pracy o połowę i to bez jakiegokolwiek wzrostu wynagrodzenia - mówi Michał Róg, elektroradiolog z Kliniki Kardiologii z Pododdziałem Ostrych Zespołów Wieńcowych w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie, cytowany w informacji agencyjnej przygotowanej dla mediów. Ważnym problemem jest dziś brak różnicowania specjalistów będących bezpośrednio po studiach z doświadczonymi specjalistami z wieloletnią praktyką. Zakres zdobytego wykształcenia elektroradiologicznego jest bardzo szeroki; obejmuje procedury i obszary takie jak: RTG, TK, MR, pracownie badań naczyniowych, elektroterapii serca, hemodynamiki, radioterapii, medycyny nuklearnej, audiometrii oraz pracownie EEG, EMG i EKG. - Brak tworzonych specjalizacji w ramach dziedziny elektroradiologii w praktyce zamyka osobom pracującym na danym stanowisku możliwość zdobycia specjalistycznych uprawnień państwowych w swojej specjalizacji szczegółowej. To uniemożliwia dalsze formalne doskonalenie zawodowe. Obecne trudne realia powodują, że wielu specjalistów elektroradiologów decyduje się na wyjazd za granicę (głównie z powodów ekonomicznych) i realizowanie kariery poza Polską - stwierdza Michał Róg. Dodaje: - Nasze środowisko od 30 lat czeka na ustawę o zawodzie. Na zmianach w wymienionym obszarze skorzystaliby zarówno pacjenci, członkowie zespołów medycznych, jak i cały system ochrony zdrowia. Elektroradiolodzy postulują o utworzenie ścieżek kształcenia specjalistycznego w ramach dziedziny elektroradiologii oraz o opracowanie i wejście życie ustawy o zawodzie elektroradiologa - informuje ich środowisko w materiale prasowym przekazanym mediom. - Chcielibyśmy, by problem studiów pomostowych w dziedzinie elektroradiologii został rozwiązany tak samo, jak miało to miejsce w przypadku naszych koleżanek pielęgniarek. To bez wątpienia ważne i pilne wyzwanie. Istnieją sprawdzone wzorce, z których można i warto skorzystać - uważa Mikołaj Piwko, technik elektroradiolog ze Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu. - Bez techników elektroradiologii oraz elektroradiologów nie ma nowoczesnej medycyny. Bez zaangażowania tych członków personelu medycznego znacząca część praktyki klinicznej staje się „ślepa”. Rola specjalistów elektroradiologii bez wątpienia powinna być bardziej doceniana - zgadza się dr hab. n. med. Andrzej Przybylski, prof. UR, kierownik Kliniki Kardiologii z Pododdziałem Ostrych Zespołów Wieńcowych w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie, przewodniczący Sekcji Rytmu Serca Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Elektroradiolodzy są niezbędnymi członkami zespołów, by mogły odbyć się zabiegi implantacji urządzeń wszczepialnych, takich jak: stymulatory serca, automatyczne wszczepialne defibrylatory-kardiowertery oraz zabiegi ablacji. - Stopień skomplikowania dzisiejszego sprzętu radiologicznego stosowanego w pracowniach elektrofizjologii jest coraz bardziej złożony i wymaga obsługi przez coraz lepiej wykwalifikowanych specjalistów. Wiedza, samodzielność i odpowiedzialność operatorów, jaką obserwowaliśmy jeszcze w latach 90-tych w porównaniu do stanu obecnego może budzić co najwyżej uśmiech i słuszną refleksję - mówi prof. Radosław Lenarczyk z Kliniki Kardiologii, Wrodzonych Wad Serca i Elektroterapii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, dodając, że zawód elektroradiologa jest niedoceniany i niedofinansowany. RCL: Projekt rozporządzenia ws. kwalifikacji wymaganych od pracowników w podmiotach leczniczych W czwartek RCL opublikowało projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. W czwartek RCL opublikowało projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. Poniżej zamieszczamy uzasadnienie projektu rozporządzenia. Projekt rozporządzenia stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w art. 50 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295 i 567) i zastępuje dotychczasowe rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. poz. 896). Projektowane rozporządzenie, podobnie jak dotychczas obowiązujące przepisy, utrzymuje w załączniku do rozporządzenia podział (złożony z 3 tabel) na pracowników: działalności podstawowej, administracyjnych, technicznych i ekonomicznych oraz gospodarczych. Projekt rozporządzenia ma na celu dostosowanie wymagań kwalifikacyjnych na poszczególnych stanowiskach pracy do zarówno zmieniającego się dynamicznie rynku pracy w ochronie zdrowia jak i systemu kształcenia kadr medycznych. Przykładem takiej zmiany jest wprowadzenie do taryfikatora kwalifikacyjnego stanowisk pracy: technika sterylizacji medycznej i starszego technika sterylizacji medycznej w związku z rozpoczęciem kształcenia w tym zawodzie w szkołach policealnych. Jest to zawód wprowadzony do klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego w 2012 r. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik sterylizacji medycznej jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: kwalifikowania sprzętu i wyrobów medycznych do procesów mycia, dezynfekcji i sterylizacji oraz przeprowadzania mycia, dezynfekcji i sterylizacji sprzętu i wyrobów medycznych przy użyciu odpowiednich metod i urządzeń; przeprowadzania kontroli procesów dekontaminacji, prowadzenia dokumentacji mycia, dezynfekcji i sterylizacji. Ponadto zastąpiono dotychczasowe stanowisko operatora ciśnieniowych sterylizatorów gazowych i parowych stanowiskiem operator procesu dekontaminacji. W związku z tym dodano przepis przejściowy stanowiący, że pracownik zatrudniony w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą na stanowisku operatora ciśnieniowych sterylizatorów gazowych i parowych lub na stanowisku preparatora albo dezynfektora przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, może być zatrudniony na stanowisku operatora procesu dekontaminacji albo na dotychczasowym stanowisku pracy. Jednocześnie, w celu zagwarantowania osobom niespełniającym wymogów określonych w projektowanym rozporządzeniu, a zatrudnionym na danych stanowiskach w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, wprowadzono przepis stanowiący, iż w dalszym ciągu będą mogły być one zatrudnione na dotychczasowych stanowiskach pracy lub równorzędnych, zgodnie z obowiązującymi dotychczas przepisami. Ponadto w projekcie dokonano zmian związanych z dostosowaniem wymagań kwalifikacyjnych na poszczególnych stanowiskach pracy do innych przepisów, np. regulacji prawnej dotyczącej zawodu fizjoterapeuty lub zmian w rozporządzeniach w sprawie świadczeń gwarantowanych w poszczególnych zakresach. W projektowanym rozporządzeniu wprowadzono zmiany obejmujące między innymi: 1) wprowadzenie nowych stanowisk pracy adekwatnych do potrzeb podmiotów leczniczych takich jak: zastępca kierownika centralnej sterylizatorni, asystent zdrowia publicznego, inżynier biomedyczny, specjalista neurologopeda, specjalista surdologopeda, Ratownik Medyczny Koordynujący, psychoterapeuta, psychoterapeuta dzieci młodzieży, terapeuta środowiskowy, technik sterylizacji medycznej, optometrysta, koder medyczny, koordynator do spraw pakietu onkologicznego, operator procesu dekontaminacji, pracownik ochrony w ośrodku psychiatrii sądowej, inspektor ochrony danych i pełnomocnik ochrony informacji niejawnych; 2) wprowadzenie zmian w nazwach stanowisk pracy, np.: a) dotychczasowe stanowisko „kierownika zespołu techników elektroradiologii” i stanowisko „technika koordynującego i nadzorującego pracę innych techników elektroradiologii” zastąpiono stanowiskami - „kierownik zespołu elektroradiologów” i „elektroradiolog koordynujący i nadzorujący pracę innych elektroradiologów”, z uwagi na transformację kształcenia w tym zawodzie i obecność na runku pracy absolwentów studiów na kierunku elektroradiologia, b) wprowadzenie stanowiska „asystent farmacji szpitalnej lub klinicznej”, dla którego określono wymóg posiadania tytułu specjalisty w dziedzinie farmacji szpitalnej lub klinicznej (który dotychczas uwzględniony był w wymaganiach określonych dla stanowiska „asystent farmacji”), przy jednoczesnym określeniu dla stanowiska „asystent farmacji” wymogu posiadania tytułu specjalisty w dziedzinie farmacji (tj. w jednej z 10 dziedzin, w których farmaceuci mogą uzyskać tytuł specjalisty), c) wprowadzenie stanowiska „specjalista neurologopeda, surdologopeda”, dla którego określono wymóg posiadania tytułu specjalisty w dziedzinie neurologopedii lub surdologopedii (który dotychczas uwzględniony był w wymaganiach określonych dla stanowiska „starszy asystent logopedii”), przy jednoczesnym wykreśleniu wymogu posiadania tytułu specjalisty w ww. dziedzinach z wymagań określonych dla stanowiska „starszy asystent logopedii”, d) zastąpienie stanowisk „psycholog kliniczny” i „asystent psychologii klinicznej” stanowiskiem: „specjalista psycholog kliniczny” przy utrzymaniu doczasowych wymogów kwalifikacyjnych (tj. wymogu posiadania tytułu zawodowego psychologa oraz specjalizacji I lub II stopnia w dziedzinie psychologia kliniczna lub tytułu specjalisty w dziedzinie psychologia kliniczna); 3) wprowadzenie zmian w wymaganiach kwalifikacyjnych na dotychczasowych stanowiskach: a) fizjoterapeuta – przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz. U. z 2019 r. oraz z 2020 r. poz. 567), b) ratownik medyczny – przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2020 r. poz. 882), c) diagnosta laboratoryjny - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U z 2019 r. poz. 849 oraz z 2020 r. poz. 567), d) farmaceuta - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 1419), e) główny księgowy - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.), f) pracownik ochrony - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 838), g) asystenci lekarze lub lekarze dentyści i stażyści lekarze lub lekarze dentyści - rozróżnienie ww. stanowisk przez dookreślenie w wymogach dla asystentów lekarzy lub lekarzy dentystów posiadania prawa wykonywania zawodu, a stażystów lekarzy lub lekarzy dentystów - prawa wykonywania zawodu w miejscu i czasie odbywania stażu podyplomowego, h) dostosowanie brzmienia wymogów ujętych w tabeli I - Pracownicy działalności podstawowej, w kolumnie 3 - Wymagane kwalifikacje do obowiązujących przepisów regulujących kształcenie; 4) wykreślenie stanowisk pracy, np. fasowaczki – zadania wykonywane na tym stanowisku mieszczą się w zadaniach technika farmaceutycznego lub stanowiska dezynfektora – zadania wykonywane na tym stanowisku pracy mieszczą się w zadaniach wykonywanych na stanowisku operatora procesu dekontaminacji. W projektowanym rozporządzeniu dokonano również zmian w zakresie stanowisk pracy zajmowanych przez osoby wykonujące zawód pielęgniarki lub położnej. Mając na uwadze problemy występujące w polskim pielęgniarstwie i położnictwie, w tym zmniejszającą się liczbę pielęgniarek i położnych w systemie opieki zdrowotnej, Minister Zdrowia dnia 21 kwietnia 2017 r. powołał Zespół, który w grudniu 2017 r. opracował dokument pn. Strategia na rzecz rozwoju pielęgniarstwa i położnictwa w Polsce, zwany dalej „Strategią”. Dokument ten określa ustalone wspólnie ze środowiskiem pielęgniarek i położnych kierunki działań i zmian jakie należy podjąć, aby zapewnić wysoką jakość, bezpieczeństwo i dostęp do opieki pielęgniarskiej dla pacjentów. Minister Zdrowia podejmując decyzje dotyczące organizacji i funkcjonowania systemu ochrony zdrowia – w szczególności w obszarze pielęgniarstwa i położnictwa - będzie uwzględniał propozycje działań Zespołu określone w Strategii. Jednym z działań przewidzianych w Strategii jest ustalenie ścieżki awansu zawodowego pielęgniarek i położnych. Ścieżka awansu zawodowego pielęgniarki i położnej jest ustalana obecnie przez pracodawcę na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. W ocenie Zespołu jedną z możliwości uregulowania kwestii awansu zawodowego pielęgniarek i położnych jest wprowadzenie zmian w ww. rozporządzeniu. W ramach prac nad Strategią wypracowano propozycje tych zmian, które zakładają dwie grupy stanowisk: 1) dla asystentów pielęgniarek lub położnych i asystentów specjalistów pielęgniarek lub położnych. Stanowiska te określają ścieżkę awansu zawodowego pielęgniarek i położnych posiadających tytuł magistra pielęgniarstwa lub położnictwa w zależności od stażu pracy i posiadania tytułu specjalisty. Jest to również realizacja wniosku przedstawicieli związków zawodowych pielęgniarek i położnych oraz samorządu zawodowego pielęgniarskiego, umożliwiająca pielęgniarkom i położnym posiadającym tytuł magistra pielęgniarstwa lub położnictwa, zdobycia awansu na stanowisko: 1) asystent pielęgniarka lub położna - (staż 3 lata); 2) młodszy asystent pielęgniarka lub położna - (bez wymaganego stażu); 3) starsza pielęgniarka i starsza położna - (bez wymaganego stażu). W zakresie stanowisk pracy przeznaczonych dla pielęgniarek i położnych proponuje się wprowadzenie przepisów o charakterze doprecyzowującym i porządkującym, tj.: 1) usunięcie stanowiska stażystka pielęgniarka i stażystka położna - ponieważ nie ma już wymogu odbywania stażu; 2) uzupełnienie w części dotyczącej wymagań kwalifikacji, prawidłowego określenia uzyskanego wykształcenia - dla osób posiadających specjalizację i licencjat - przez dodanie sformułowania „tytuł specjalisty” i „tytuł licencjata” (w zakresie specjalizacji i licencjatu). Przepis w zakresie wymagań kwalifikacyjnych, gdzie wskazywano tytuł specjalisty w dziedzinie promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej lub organizacji i zarządzania lub w innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, zastąpiono ogólnym przepisem „tytuł specjalisty w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia”. Dla stanowisk pielęgniarki lub położnej oddziałowej, zastępcy pielęgniarki lub położnej oddziałowej, pielęgniark lub położnej koordynującej i nadzorującej pracę innych pielęgniarek i położnych umożliwiono pełnienie tych funkcji nie tylko osobom legitymującym się stażem pracy w szpitalu, ale we wszystkich podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami udzielających całodobowo świadczeń zdrowotnych. W związku z tym, że przepisy dotyczące stanowisk pracy, które łącznie były zamieszczone na jednakowych rodzajach stanowisk dla pielęgniarek i położnych w pionie kadry kierowniczej sprawiały w praktyce duże problemy interpretacyjne (np. lp. 2 i 8 obowiązującego taryfikatora kwalifikacyjnego) - rozdzielono te rodzaje stanowisk. W związku z coraz liczniejszą grupą pacjentów z przetokami jelitowymi i moczowymi niezbędnym staje się utworzenie nowego stanowiska edukatora ds. stomii. Sprawowanie profesjonalnej opieki nad pacjentem oraz wykorzystanie w racjonalny sposób kompetencji pielęgniarek uzyskanych w ramach kształcenia podyplomowego rozpoczyna się jeszcze przed zabiegiem operacyjnym. Prowadzenie edukacji pomoże pacjentom w uniknięciu powikłań pooperacyjnych i skróci czas hospitalizacji oraz powrotu do aktywności zawodowej i społecznej. Dokonanie aktualizacji stanowisk pracy ujętych w obowiązującym rozporządzeniu związane jest również z nowelizacją przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2020 r. poz. 830). Przedmiotowa ustawa reguluje sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w ramach stosunku pracy w podmiotach leczniczych. Przez osobę wykonującą zawód medyczny zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, należy rozumieć osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny. Ustawa z dnia 13 września 2018 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1942), rozszerzyła zakres podmiotowy ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1473 - akt archiwalny) o pracowników działalności podstawowej innych niż pracownicy wykonujący zawody medyczne. Jest to grupa osób, która nie wykonuje zawodu medycznego, a zatrudnieni w charakterze pracowników działalności podstawowej wykonują pracę w komórkach organizacyjnych zakładu leczniczego, których działalność jest związana z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i jako pracownicy są obsadzani na stanowiskach działalności podstawowej określonych przepisami ww. rozporządzenia. Wobec powyższego, biorąc pod uwagę wytyczne zawarte w delegacji ustawowej do wydania przedmiotowego rozporządzenia czyli bezpieczeństwo pacjentów i efektywność zatrudnienia, zasadnym jest dokonanie przeglądu stanowisk pracy określonych w obecnie obowiązującym rozporządzeniu i zastąpienie dotychczasowego rozporządzenia przedłożonym projektem w celu dostosowania przepisów prawa do zmieniającego się dynamicznie rynku pracy w ochronie zdrowia, jak i systemu kształcenia kadr medycznych oraz nowelizacji przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Ponadto wymogi określone dla poszczególnych stanowisk pracy zostały, co do zasady ujednolicone, w kontekście zarówno poziomu wykształcenia, jak i stażu pracy przez ustalenie np. dla stanowisk starszych asystentów wymogu uzyskania tytułu magistra lub równorzędnego oraz 7- letniego stażu pracy, a dla stanowisk takich jak np. starszy technik farmaceutyczny, czy starszy dietetyk - wymogu uzyskania kwalifikacji zawodowych (bez względu na poziom wykształcenia) i 3-letniego doświadczenia zawodowego. Dodatkowo w projektowanym rozporządzeniu umożliwiono uzyskanie awansu zawodowego dla pracowników zatrudnionych na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy, dla których dotychczasowe regulacje nie przewidywały takiej możliwości, np. fizykom medycznym, inżynierom medycznym, higienistkom szpitalnym, pracownikom socjalnym, statystykom medycznym, czy sanitariuszom szpitalnym. Proponowane zmiany powinny stworzyć warunki do większego zainteresowania pracą przez stworzenie ścieżki awansu zawodowego i umożliwienie szerszego dostępu do poszczególnych stanowisk pracy. Ponadto podjęte działania powinny przyczynić się do zwiększenia zatrudniania w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami profesjonalnej kadry medycznej, i tym samym skutkować wyższym poziomem bezpieczeństwa zdrowotnego przez poprawę jakości i dostępności świadczeń zdrowotnych. Przewiduje się, że rozporządzenie wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Projekt rozporządzenia nie ma wpływu na działalność mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców. Jednocześnie należy wskazać, że nie ma możliwości podjęcia alternatywnych w stosunku do projektowanego rozporządzenia środków umożliwiających osiągnięcie zamierzonego celu. Projektowane rozporządzenie nie zawiera przepisów technicznych i w związku z tym nie podlega procedurze notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. z 2002 r. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597). Projekt rozporządzenia nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej. Projekt rozporządzenia nie wymaga przedłożenia właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej lub Europejskiemu Bankowi Centralnemu w celu uzyskania opinii, dokonania konsultacji lub uzgodnienia. Źródło: RCL W Sejmie trwały od środy prace nad projektem ustawy o wynagrodzeniach pracowników podmiotów leczniczych, w tym także magistrów farmacji i techników farmaceutycznych zatrudnionych w szpitalach. Decyzje Komisji Zdrowia i Sejmu wywołały oburzenie wśród tej drugiej grupy zawodowej. Aneta Klimczak, Prezes Związku Zawodowego Techników Farmaceutycznych RP, zapowiedziała, że jeśli ich postulaty nie zostaną uwzględnione, zorganizują protest i będą prowadzić negocjacje "z poziomu ulicy". W środę 25 maja projektem ustawy o wynagrodzeniach pracowników medycznych i niemedycznych, zatrudnionych w publicznych podmiotach leczniczych, zajęła się sejmowa Komisja Zdrowia. Głos podczas posiedzenia zabrał wiceminister zdrowia Piotr Bromber, który projekt nazwał mianem "historycznego". - Nigdy wcześniej nie było tak dużego wzrostu wynagrodzenia minimalnego w ochronie zdrowia. Minister zdrowia Adam Niedzielski określił to mianem przełomowego projektu. Będzie to podwyżka na poziomie od 17 do 41 procent, średnio 30 proc. Rozwiązanie jest realizacją, w dużej części, ustaleń podjętych na forum zespołu trójstronnego - mówił Bromber. Podwyżki w podmiotach leczniczych 2022 Wiceminister dodał, że celem podwyżek jest zachęcenie do pracy w publicznych podmiotach leczniczych, docenienie pracowników tych podmiotów za ich pracę w czasie pandemii oraz podniesienie prestiżu zawodów medycznych i okołomedycznych. Część posłów co prawda zgodziła się, że podwyżki to słuszny kierunek, ale ich wysokość uznała za niewystarczającą. Podczas dyskusji w interesie techników farmaceutycznych głos zabierała posłanka Elżbieta Gelert. Zaproponowała zmiany w zaszeregowaniu techników farmaceutycznych oraz elektroradiologów. Do jej słów odniósł się szef komisji, poseł Tomasz Latos. W swojej wypowiedzi pominął jednak techników farmaceutycznych, skupiając się wyłącznie na elektroradiologach. Tu wart nadmienić, że poseł jest z wykształcenia lekarzem radiologiem. Zaszeregowanie elektroradiologów do grupy 7 (z mniejszymi podwyżkami wynagrodzeń), a nie do grupy 6 nazwał przeoczeniem. Strona społeczna o wynagrodzeniach w ochronie zdrowia Głos miała okazję zabrać także strona społeczna, w tym samorząd aptekarski. Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej nie zgłosiła jednak jakichkolwiek zastrzeżeń do projektu. To o tyle zastanawiające, że jeszcze w połowie kwietnia 2022 r. w piśmie do Ministerstwa Zdrowia samorząd proponował zmiany zaszeregowania zarówno farmaceutów, jak i techników farmaceutycznych. Szczegóły, w tym tabela wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych w naszym materiale: Samorząd aptekarski i związkowcy chcą zmian w ustalaniu wynagrodzeń szpitalników - kliknij TUTAJ. - Reprezentuję grupę farmaceutów szpitalnych i klinicznych zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Jesteśmy jak najbardziej za procedowaniem projektu tej ustawy ze względu na to, że otoczenie ekonomiczne zacznie sprzyjać temu, by farmaceuci szpitalni i kliniczni, nie odchodzili ze szpitali - mówiła prezes NRA Elżbieta Piotrowska-Rutkowska. Dodała, że wzrost wynagrodzeń może również zachęcić farmaceutów do podejmowania specjalizacji szpitalnej, co z kolei może okazać się zbawienne w konteście problemów kadrowych w szpitalach. Chwilę później, zgłaszając jedną z poprawek do projektu, do słów prezes NRA odniosła się posłanka Gelert. - Pani, która reprezentuje farmację mówiła bardzo dużo, ale bardzo dużo na temat magistrów farmacji, natomiast nie pochyliła się w ogóle nad technikami farmaceutycznymi, w tym technikami szpitalnymi, a jest to identyczna sytuacja jak w przypadku elektroradiologów. Może nie ma w tym przypadku takiego poklasku na sali, ale może byście się państwo zastanowili na tym, bo wymaga to takiego samego przeniesienia w tabeli z punktu 7 do 6 - powiedziała Elżbieta Gelert i dodała, że należy przy tym wymienić techników farmaceutycznych z nazwy. Projekt wspomina bowiem wyłącznie o "innych pracownikach wykonujących zawód medyczny, wymagający średniego wykształcenia". - Na pewno jest coś na rzeczy w tej sprawie - komentował poseł Latos. - Jeżeli ta poprawka nie przejdzie, to jeszcze pamiętajmy, że mamy dalszy proces legislacyjny, nie tylko w Sejmie, ale także w Senacie. "Istotna różnica" - o podwyżkach wynagrodzeń techników farmaceutycznych Poprawka dotycząca techników farmaceutycznych nie zyskała rekomendacji komisji. Została jednak ponownie zgłoszona w Sejmie, co sprawiło, że wróciła do zaopiniowania przez Komisję Zdrowia. I tym razem za technikami farmaceutycznymi wstawiła się posłanka Gelert. Niestety, bez rezultatu, z czego próbował wytłumaczyć się wiceminister Bromber. - Sytuacja prawna techników farmaceutycznych różni się jednak zasadniczo od sytuacji techników elektroradiologii, którzy kształcą się obecnie na trzech poziomach w związku z nabywaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, a technicy farmaceutyczni kształcą się wyłącznie na poziomie średnim. Przyszeregowanie techników elektroradiologii wynika z faktu uzyskiwania przez te osoby wykształcenia na poziomie wyższym niż szkoły policealne. To istotna różnica pomiędzy tymi dwoma zawodami - wyjaśnił Piotr Bromber. Zaszeregowanie techników farm. w tabeli płac. Negocjacje "z poziomu ulicy" Swoje niezadowolenie z sejmowych rozstrzygnięć wyraził w oficjalnym piśmie Związek Zawodowy Techników Farmaceutycznych RP. W piśmie skierowanym do Komisji Zdrowia jeszcze w środę 25 maja prezes Aneta Klimczak wyraziła swoje "oburzenie w związku z nieuwzględnieniem (...) poprawki dotyczącej zmiany zaszeregowania zawodu technika farmaceutycznego w tabeli współczynników pracy z grupy 7 do grupy 6. - W przypadku nieuwzględnienia naszych postulatów będziemy zmuszeni zorganizować protest i z poziomu ulicy zacząć negocjacje - napisała prezes ZZTF RP. W internecie pojawiło się więcej głosów oburzonych techników nawołujących do walki o swoje interesy. Niektóre wspominały powtórkę protestu zorganizowanego w 2017 roku. Przypominijmy, że zgodnie z projektem farmaceuci ze specjalizacją mają zarabiać od 1 lipca 2022 roku 7 304,66 zł. Farmaceuci bez specjalizacji mogliby z kolei liczyć na 5 775,78 zł. Mowa o podwyżkach o, kolejno: 1 827,15 zł i 1 590,13 zł. W przypadku techników farmaceutycznych pensje mają wzrosnąć od lipca o prawie 1,1 tys. zł, do minimum 4 869,78 zł. Gdyby jednak ta grupa zawodowa została zaszeregowana do grupy 6, wówczas mogłaby liczyć na 5 322,78 zł minimalnego wynagrodzenia. W czwartek (26 maja) wieczorem projektem ustawy o wynagrodzeniach zajął się ponownie Sejm, który w całości przychylił się do opinii Komisji Zdrowia. Teraz projekt trafi do Senatu. Do tematu wrócimy.

projekt ustawy o zawodzie technika elektroradiologii